23 archiefdingen: 19

In de jaren 80 ben ik al begonnen met het uitzoeken van mijn stamboom: gewoon op een studiezaal met het doorworstelen van tienjarige tafels, klappers, doopboeken etc. Dat was toen nog het gewone handwerk. Met de sociale media is het allemaal een stuk eenvoudiger geworden. Thuis kan je je voorbereiden en zoek je uit welke archiefdiensten je moet benaderen voor het maken van een aantal prints. En met een beetje geluk heeft iemand anders al je stamboom uitgezocht en kan je die zo (vanaf Adam en Eva tot het heden) vanaf het beeldscherm printen. Misschien ben ik wat melancholisch maar de tijd van oud papier, het aanraken van de handtekening of het kruisje van je grootvader of grootmoeder is echt voorbij.

Sniff, sniff, sniff 

Maar alle gekheid op een stokje: er zijn natuurlijk ook vele voordelen. De basisgegevens zijn veel sneller te vinden, zodat je je meer op de secundaire bronnen kunt storten. En familieleden die eerst spoorloos waren, kan je via bijvoorbeeld GenLias snel terug vinden. Met andere woorden: archiefdiensten kunnen dankbaar gebruik maken van de vele sociale genealogische media. Niet alleen om de naamsbekendheid te vergroten en het aantal genealogen op de studiezaal te beperken maar ook om de bronnen sneller te ontsluiten. Velen dragen bijvoorbeeld hun steentje bij om GenLias te vullen en door hun stambomen op het internet te plaatsen, kunnen belangstellenden veel meer plezier beleven aan het uitzoeken van zijn roots. En of die nu in Nederland liggen of in Verweggistan het maakt niet meer uit!!

Erfgoedcentrum DiEP kom je op verschillende sites tegen en hoewel we verhoudingsgewijs nog niet zoveel bronnen op internet hebben staan, zijn de meeste reacties redelijk positief. Ook heb ik mij gestort op Family Search Indexing en ik vond zo informatie over mijn familie in Dubbeldam en 's-Gravendeel. Wat mij echter wel direct op viel, waren de vele schrijffouten. En dat is natuurlijk een veel voorkomend probleem, ook bijvoorbeeld bij GenLias. Je moet de informatie dus altijd zelf controleren, want voor je het weet, ben je met een verkeerde familie of tak bezig. Desalniettemin zie ik vele mogelijkheden, zowel voor het werk als privé in Genealogie 2.0. En de betrokkenheid zal alleen maar toe nemen, ook door de gegevens te koppelen aan foto's en filmbeelden.

23 archiefdingen: 18

LibraryThing: nog nooit eerder van gehoord maar een leuk en boeiend speeltje om je boekenkast op een digitale wijze weer te geven. Het leuke van deze site is ook dat je direct kan zien hoeveel andere personen een boek ook hebben en wat ze er van vinden. Over het geheel is de waardering hoog en het aantal medelezers zeer wisselend (van 5 tot 13.338). Bovendien krijg je suggesties om verder te lezen en wordt je geattendeerd op boeken die je waarschijnlijk ook interessant zult vinden.

Voor archiefinstellingen zou je het kunnen gebruiken om een deel van je bibliotheek bij een groter publiek bekend te maken en wie weet lukt het je hierdoor ook nog wel om iets van de voorraden weg te werken. Het gevaar is echter dat je er veel tijd in gaat stoppen, terwijl het resultaat beperkt is. Met andere woorden: ik zie het nut van deze catalogus meer voor privé dan voor zakelijk gebruik maar ik laat mij graag door anderen van het tegendeel overtuigen.

Eén van mijn favorieten die in niet zo veel boekenkasten voorkomt

23 archiefdingen: 17

Social networks: het klinkt heel sociaal want je legt snel contact en maakt vele vrienden maar dan ... Sinds een tijdje ben ik al lid van LinkedIn en heb mij geconnact met vele vakgenoten, collega's en bekenden. Maar wat mij dan verbaast, maar dat ligt waarschijnlijk ook aan mij: je verneemt daarna niets meer van hen. Omdat je weinig met elkaar te delen hebt?? Bovendien ben ik ook niet zo actief om aan allerlei discussieclubs deel te nemen. Het is leuk om de informatie te lezen en daar blijft het dan meestal bij. Het altijd groups waar ik mij heb aangesloten, heb ik voorlopig maar beperkt om niet om te komen in de hoeveelheid aan informatie.



Dit is vaak je eerste gevoelen bij al die social networks: wheeah! 

 Voor 23 archiefdiengen heb ik mij ook aangemeld op Facebook. Het aantal bekenden daarop valt voorlopig tegen. Ik weet ook niet of dit het medium voor de archivaris is. Persoonlijk ben ik er ook niet zo voor om alles maar met iedereen te delen. Er moet nog iets van je privacy overblijven en ik gun mij er bovendien de tijd niet voor.

Voor Erfgoedcentrum DiEP zie ik wel mogelijkheden met LinkedIn: je kan er snel een vriendenkring mee opbouwen en het is bovendien een middel om informatie gericht aan die vrienden over te brengen. Je zou daarbij kunnen denken aan activiteiten of veranderingen in de dienstverlening. Daarnaast kunnen je vrienden informatie aan de organisatie kwijt. Aangezien een aantal van dit soort media dicht bij elkaar ligt, moet je mijns inziens wel keuzes maken. Alle middelen inzetten, vereist wel heel veel tijd en menskracht. Ik weet ook niet of andere archiefinstellingen al op LinkedIn of Facebook actief zijn en zo ja wat hun ervaringen zijn. Ik ben reuze benieuwd.

En dit is vaak het resultaat: je voelt je een cookies monster

23 archiefdingen: 16

De afgelopen jaren heb ik al geregeld gechat. Het is vooral handig wanneer je in Verwegistan zit en toch direct met het thuisfront wil communiceren. Het grote voordeel van chatten is dat de ander direct op een vraag of mededeling kan reageren en het zeer goedkoop is, zeker vergeleken met SMS'en en je weet ook direct of je bericht aangekomen is. Het vereist natuurlijk wel dat de ander on line is, want anders heeft het weinig zin en zit je naar een stil beeldscherm te kijken.

Voor Erfgoedcentrum DiEP zou de chatfunctie gebruikt kunnen worden om bezoekers de gelegenheid te geven om vragen te stellen die direct beantwoord zouden kunnen worden. Hiermee wordt het contact met het publiek directer. Het vereist een andere inrichting van de dienstverlening en ik denk wel dat je het tot een aantal uren per dag moet beperken. Bovendien moet je ook niet de illussie wekken dat op alle vragen onmiddellijk een antwoord te geven is, want daarvoor zit archiefonderzoek te ingewikkeld in elkaar. Ik zie op dit punt dus wel mogelijkheden.

In de gewone huiselijke situatie zit ik niet zo op het chatten te wachten: een ouderwets telefoongesprek levert toch wel meer sociaal contact op en heeft daardoor mijn voorkeur. Bovendien moet je er volgens mij ook voor waken om alleen nog maar, 24 uur per dag achter een beeldscherm te zitten. Maar toch: chatten is een leuk speeltje evenals Twitter waarvan je - als het uitkomt - handig en eenvoudig gebruik van kan maken.

23 archiefdingen: 15

 Sinds gisteren ben ik eindelijk begonnen met twitteren en vanaf vandaag lijk ik wel een verslaafde tweep: ik volg nu al 66 personen en instellingen, waaronder een aantal bekende Nederlandse en buitenlandse politici. Maar ik word ook al door 19 personen gevolgd maar dat zal vast Queen Elizabeth niet zijn. Ik wil niet zeggen dat het verslavend is maar leuk is het wel om te doen. De korte berichtjes zijn snel te lezen maar voor je het weet: je wordt er onder bedolven, want de tweets vliegen om je oren en de inhoud ervan is ook niet altijd van een even hoog niveau.

Mijn profiel heb ik vanochtend ingevuld en ik ben nu door iedereen te volgen of men het leuk vindt of niet Of ik dit tempo bij kan houden weet ik ook niet, want hoewel het werk is, gaat het wel ten koste van mijn andere werk. Maar toch: Twitter here I come!! En je hebt op de gehele wereld gelijk vrienden, zo blijkt uit onderstaande foto.

23 archiefdingen: 13, 14

Wikipedia is natuurlijk een fenomeen dat bij iedere archivaris bekend is. Wanneer je iets via Google zoekt dan staat een wiki bijna altijd bovenaan. Het is het middel om snel iets op te zoeken over een onderwerp waarvan je niet alle ins and outs weet. Daarnaast is een wiki ook te gebruiken om informatie gestructureerd ter beschikking te stellen en te delen. Een mooi voorbeeld daarvan is de Archiefwiki. In plaats van de papieren versie kan je nu snel iets op internet opzoeken, waarbij de terminologie geregeld aangepast kan worden aan de jongste inzichten, iets dat op papier niet mogelijk is (tenzij er een herdruk komt).

Een andere optie is natuurlijk om bronnen met belangstellenden te ontsluiten, zoals men dat in Tilburg doet. Ik zie hierbij grote mogelijkheden voor archiefdiensten: het publiek wordt nauwer bij je organisatie en het werk dat je doet betrokken, Bovendien kan het ook gewoon thuis of waar ook ter wereld gebeuren. De optie van de SAA is een andere mogelijkheid: overzichtelijk kan je het programma van een congres ter beschikking stellen aan geïnteresseerden en vervolgens kan de wiki aangevuld worden met de papers die opgeleverd zijn.


Een wiki zou je bijvoorbeeld ook kunnen maken over alle soorten bier die er in de wereld worden gemaakt. Dit zou dan een mooi openingsplaatje kunnen zijn. Op wikipedia bestaat in ieder geval al een item over het onderwerp Bier maar volgens mij is hier zo veel over te vertellen dat een aparte Bierwiki mogelijk is.

Voor Erfgoedcentrum DiEP zou een wiki handig zijn om voor een breed publiek verhalen uit Dordrecht en de regio te verspreiden en de lezers te enthousiasmeren om dit aan te vullen met hun eigen verhalen of ideeën. Waar je wel op moet letten, is om de wiki geregeld te controleren op de aard van de aanvullingen: het kost je als organisatie so wie so veel tijd maar het kan je ook veel opleveren.

Ik heb enige correcties aangebracht op de Archiefwiki en dat ging redelijk eenvoudig. Toch is de wiki van 23 archiefdingen gebruiksvriendelijker. Je kan gewoon tekst in tikken zonder enige kennis te hebben van HTML of andere talen. Ik heb een stukje geschreven over mijn mooiste vakantiebestemming en de overhandiging van de Noorse schilden aan DiEP (met een filmpje van You Tube). Ik zie mij echter nog niet zo snel zelf een wiki site maken want dat is volgens mij toch tamelijk tijdrovend. Maar ... om via 23 archiefdingen er kennis mee te maken en te spelen maakt het wel een stuk leuker. En hoewel nog nooit op vakantie geweest, lijkt het mij een fantastisch land met veel ruimte en ontzettend leuke bewoners!!

23 archiefdingen: 12

Tagging is zoals de afbeelding hierboven. Als je er eenmaal aan begint dan kan je bijna niet stoppen en wordt je vervolgens omgeven door een wolk aan tags (jonge 'leopards'). Via Delicious kom je eenvoudig bij een aantal favourite websites. Door het toevoegen van tags zijn deze eenvoudiger en overal waar je bent te vinden. Het aantal commentaren is beperkt en voegt niet zoveel toe aan het geheel. Vaak is het niet veel meer dan een korte beschrijving van wat je op de site kan vinden.

Vervolgens heb ik ook een eigen account aangemaakt bij Delicious met daarop een aantal websites die ik zowel zakelijk als privé bezoek. Eén ervan verwijst naar de afbeelding hieronder en geeft aan dat je ook hierbij de juiste maat moet weten te houden om niet te verzwelgen in de grote aantallen.

Het belang van social bookmarking voor Erfgoedcentrum DiEP zie ik op dit moment nog niet zo. Het enige wat ik nu kan bedenken is dat wanneer je Delicious op de studiezaal beschikbaar stelt de bezoekers sneller door middel van trefwoorden naar allerlei websites kunnen worden verwezen, zoals genealogische websites die met de tag genealogie zijn te benaderen. Het kan natuurlijk zijn dat als ik me meer in dit onderwerp ga verdiepen ik ook nog andere mogelijkheden zie. De tijd zal het leren!