23 archiefdingen: 23

Archiefding 23: de finish is gehaald. Dat wordt de komende tijd afkicken, want ik zal het 'gedwongen uurtje' spelenderwijs leren gaan missen, maar er komen zeker nieuwe uitdagingen op ons pad, waarbij een deel toepassen van wat wij de afgelopen maanden hebben (moeten) doorstaan absoluut aan de orde zal komen.

Zoals voor denk ik iedereen zal gelden, is dat ik geconfronteerd werd met een aantal sociale media waarvan ik nog nooit gehoord had of wel gehoord had maar nog nooit gebruikt. Het bijzondere van de cursus is dat je in een ongedwongen sfeer en op een eigen tempo de dingen af kan handelen. Door het ook met zijn allen te doen, gaat een aantal dingen ook organisatie breed leven, zoals het beruchte voorbeeld Twitter. De tweets vlogen je om de oren en iedereen was voor even een echte tweep. Bij een deel van de medewerkers is vast en zeker iets los gemaakt en ik verwacht dat er de komende tijd leuke ideeën bedacht zullen worden om Erfgoedcentrum DiEP nog meer op de kaart te zetten. Een doordacht plan is daarbij wel gewenst om te voorkomen dat we met alles tegelijk aan de slag gaan en het overzicht gaan verliezen: chaos wordt dan troef.



Wat ik zelf de leukste onderdelen vond, waren Flickr (waarvan ik tegenwoordig flink gebruik maak), You Tube, Wikipedia, Twitter, LibraryThing en Footnote. Verrassende media waarin ik zowel zakelijk als privé wel gebruik van zal blijven maken. Het verrassende was bovendien dat ik op een informele manier ook contact legde met collega's die ik al jaren ken of eigenlijk uit het oog had verloren. Met andere woorden: de wereld wordt wel een stuk kleiner. Wat mij betreft hoeft er niet veel aan 23 archiefdingen te worden veranderd: wanneer het nodig was kon je altijd een beroep op je coach of collega's doen die je verder op weg hielpen. Misschien kunnen sommige teksten iets uitgebreider worden, waardoor je sneller door hebt wat er van je verwacht wordt, zoals het plakken van foto's via Flickr. Maar dat zijn eigenlijk peanuts.

23-archiefdingen was voor mij  een ware ontdekkingsreis die ik niet gemist zou willen hebben. Mijn inzicht in de sociale media is er zeker door verdiept. Iemand noemde mij al Teun 2.0 maar dat is wel een beetje te veel eer. Zo actief ben ik op dit moment nou ook weer niet. Maar een aantal dingen zal ik zeker op korte termijn gaan verdiepen en proberen toe te passen in mijn werk. Je zou dus kunnen zeggen: het smaakt naar meer maar 23 is 23 dus dit is 'The end'.

23 archiefdingen: 22

Smartphones: je kan er bijna niet meer om heen. Het probleem op dit moment is misschien nog wel de kosten. Want hoewel een abonnement niet zoveel extra kost, zijn de bedragen die je voor een leuk toesteltje moet betalen nog niet mis. Dat is de voornaamste reden dat ik de aanschaf van een Samsung Galaxy S nog maar even uitstel. Maar moet ik eenmaal een ander toestel aanschaffen dan wordt het zeker een smartphone, hoewel ik op dit moment nog wel enige twijfel heb over het gebruik ervan. Ook met mijn huidige mobiel maak ik weinig foto's en filmpjes en hoewel ik gewoon op internet kan, beperk ik dat meestal maar tot de vakanties. Het is wel fijn om af en toe niets te horen of te lezen over wat er in de wereld of op je werk afspeelt.

Voor Erfgoedcentrum DiEP zie ik wel leuke mogelijkheden. Je kan natuurlijk stadswandelingen ontwikkelen die je door middel van een app kunt maken. En natuurlijk het over elkaar leggen van de oude situatie en de nieuwe levert veel informatie in situ voor de belangstellende op. Daarnaast kan je op allerlei plekken in de stad iets vertellen over een gebouw, zijn bewoners of wat er in de straat of wijk heeft afgespeeld. Hiermee gaat de geschiedenis ook op straat leven en worden er verbinden gelegd tussen het heden en verleden en bij nieuwbouwplannen zelfs met de toekomst (artists impressions). Bovendie bereil je hiermee en geheel nieuw publiek. Deze ideeën leven al langer hier, echter de ontwikkeling ervan zal waarschijnlijk pas volgend jaar starten. Maar wat in het vat zit verzuurt niet en wie weet zorgt 23 archiefsdingen ook bij andere medewerkers tot flitsende beelden.

Een vat Jameson Whiskey

23 archiefdingen: 21

Archief 2.0: in 2008 was ik bij de presentaties in het BHIC in Den Bosch en ik vond datgene dat ik toen gehoord heb zeer verhelderd en volgens mij is het nog in grote mate actueel. Ik ben het er dan ook volledig mee eens, dat de archiefdienst in zijn huidige vorm binnenkort verdwenen is. Er zullen andere bezoekers komen, echter niet op de studiezaal maar via het web. Het onderzoek zal steeds meer digitaal gaan plaatsvinden en ook het leggen van contacten: e-mails, chats, tweets etc hebben de oude vertrouwde brief vervangen. En ook de wensen zullen snel veranderen: in drie weken een mail beantwoorden, zal niet meer weer geaccepteerd. En wanneer je niet in deze beweging mee gaat dan wordt je als instelling een fossiel.

Ik dacht dat ik mij al voor Archief 2.0 had aangemeld maar dat bleek niet het geval. Voor onze beroepsgroep is het een prima medium om informatie uit te wisselen, te discussiëren en contacten te leggen. Wat mij echter opvalt, is dat het bijna altijd dezelfden zijn die actief aan dit soort sites deelnemen. Het gros is volgens mij - en daar hoor ik meestal ook wel bij - passief en consumerend en niet actief en participerend. Of dit nauw typisch iets voor archivarissen is, weet ik niet maar ik krijg soms het idee dat de woorden van een illustere voorganger nog steeds actueel zijn: 'Het zal mijn tijd wel duren'. Of we het daarmee nog redden? Ik heb zo mijn twijfels. Wat dat betreft zou ik eerder zeggen: 'Sta op en doet u kennen als dè informatiespecialist', de man of vrouw die weet wat er in de digitale maatschappij te koop is!  



De informatiewereld als wirwar van kabels  



23 archiefdingen: 20

Footnote: opnieuw een website waarvan ik nog nooit heb gehoord. Het ziet er - dat kan je wel aan de Amerikanen overlaten - zeer gelikt uit. Het is met recht dat Rob ons waarschuwt om niet te verdwalen want er staat wel erg veel informatie op. Ik heb even gezocht op mijn achternaam en zo waar ook in de VS wonen er De Bruijnen. Ik betwijfel echter of het familie is. Wanneer je echter bepaalde onderdelen van de site wil gebruiken, zoals Share, dan vlieg je helemaal uit IE. Dat zal wel weer een beveiliging zijn van het GRID. Zoals je ziet, neem je het gebruik van afkortingen ontzettend snel over.

Ik heb een stukje geannoteerd uit een brief van de The American Colonization Society. The ACS was formed in Washington DC in 1817 to establish a colony in Africa for free people of color residing in the US. Most of the documents found here are letters between Liberia and representatives of the Society. Many cover fundraising issues relating to support and education in the newly-formed country. You will also find account books, annual reports, news clippings, and related manuscripts.

Uit die brief heb ik ook een stukje in de spotlights gezet en natuurlijk iets uit de DoI uit 1776 en wel de ondertekenaars ervan:

  
Een Nederlandse versie zou zeker door DiEP gebruikt kunnen worden voor het transcriberen van akten en andere archiefstukken. Hiermee zal de toegankelijkheid van bepaalde bronnen sterk vergroot worden. Een bijkomend voordeel is dat je de band met de archiefinstelling kan vergroten. Met name de onderdelen Annotatie, Commentaar en Verbinden zijn handige tools. Daarnaast geef je de bezoekers de gelegenheid om onderdelen van je stukken op alle mogelijke manieren te gebruiken in bijvoorbeeld andere bronnen of eigen 'archieven'..

Een nadeel van Footnote is dat er geen Nederlandse versie is en een betere opbouw van de site zou geen overbodige luxe zijn: het geheel is tamelijk onoverzichtelijk en misschien worden er wel te veel onderdelen en mogelijkheden tegelijk aangeboden. Desalniettemin is het een leuk speeltje om mensen bewust te maken van hun geschiedenis en van wat er allemaal met het web en met bronnen is te doen.


Afkomstig van de DoI



23 archiefdingen: 19

In de jaren 80 ben ik al begonnen met het uitzoeken van mijn stamboom: gewoon op een studiezaal met het doorworstelen van tienjarige tafels, klappers, doopboeken etc. Dat was toen nog het gewone handwerk. Met de sociale media is het allemaal een stuk eenvoudiger geworden. Thuis kan je je voorbereiden en zoek je uit welke archiefdiensten je moet benaderen voor het maken van een aantal prints. En met een beetje geluk heeft iemand anders al je stamboom uitgezocht en kan je die zo (vanaf Adam en Eva tot het heden) vanaf het beeldscherm printen. Misschien ben ik wat melancholisch maar de tijd van oud papier, het aanraken van de handtekening of het kruisje van je grootvader of grootmoeder is echt voorbij.

Sniff, sniff, sniff 

Maar alle gekheid op een stokje: er zijn natuurlijk ook vele voordelen. De basisgegevens zijn veel sneller te vinden, zodat je je meer op de secundaire bronnen kunt storten. En familieleden die eerst spoorloos waren, kan je via bijvoorbeeld GenLias snel terug vinden. Met andere woorden: archiefdiensten kunnen dankbaar gebruik maken van de vele sociale genealogische media. Niet alleen om de naamsbekendheid te vergroten en het aantal genealogen op de studiezaal te beperken maar ook om de bronnen sneller te ontsluiten. Velen dragen bijvoorbeeld hun steentje bij om GenLias te vullen en door hun stambomen op het internet te plaatsen, kunnen belangstellenden veel meer plezier beleven aan het uitzoeken van zijn roots. En of die nu in Nederland liggen of in Verweggistan het maakt niet meer uit!!

Erfgoedcentrum DiEP kom je op verschillende sites tegen en hoewel we verhoudingsgewijs nog niet zoveel bronnen op internet hebben staan, zijn de meeste reacties redelijk positief. Ook heb ik mij gestort op Family Search Indexing en ik vond zo informatie over mijn familie in Dubbeldam en 's-Gravendeel. Wat mij echter wel direct op viel, waren de vele schrijffouten. En dat is natuurlijk een veel voorkomend probleem, ook bijvoorbeeld bij GenLias. Je moet de informatie dus altijd zelf controleren, want voor je het weet, ben je met een verkeerde familie of tak bezig. Desalniettemin zie ik vele mogelijkheden, zowel voor het werk als privé in Genealogie 2.0. En de betrokkenheid zal alleen maar toe nemen, ook door de gegevens te koppelen aan foto's en filmbeelden.

23 archiefdingen: 18

LibraryThing: nog nooit eerder van gehoord maar een leuk en boeiend speeltje om je boekenkast op een digitale wijze weer te geven. Het leuke van deze site is ook dat je direct kan zien hoeveel andere personen een boek ook hebben en wat ze er van vinden. Over het geheel is de waardering hoog en het aantal medelezers zeer wisselend (van 5 tot 13.338). Bovendien krijg je suggesties om verder te lezen en wordt je geattendeerd op boeken die je waarschijnlijk ook interessant zult vinden.

Voor archiefinstellingen zou je het kunnen gebruiken om een deel van je bibliotheek bij een groter publiek bekend te maken en wie weet lukt het je hierdoor ook nog wel om iets van de voorraden weg te werken. Het gevaar is echter dat je er veel tijd in gaat stoppen, terwijl het resultaat beperkt is. Met andere woorden: ik zie het nut van deze catalogus meer voor privé dan voor zakelijk gebruik maar ik laat mij graag door anderen van het tegendeel overtuigen.

Eén van mijn favorieten die in niet zo veel boekenkasten voorkomt

23 archiefdingen: 17

Social networks: het klinkt heel sociaal want je legt snel contact en maakt vele vrienden maar dan ... Sinds een tijdje ben ik al lid van LinkedIn en heb mij geconnact met vele vakgenoten, collega's en bekenden. Maar wat mij dan verbaast, maar dat ligt waarschijnlijk ook aan mij: je verneemt daarna niets meer van hen. Omdat je weinig met elkaar te delen hebt?? Bovendien ben ik ook niet zo actief om aan allerlei discussieclubs deel te nemen. Het is leuk om de informatie te lezen en daar blijft het dan meestal bij. Het altijd groups waar ik mij heb aangesloten, heb ik voorlopig maar beperkt om niet om te komen in de hoeveelheid aan informatie.



Dit is vaak je eerste gevoelen bij al die social networks: wheeah! 

 Voor 23 archiefdiengen heb ik mij ook aangemeld op Facebook. Het aantal bekenden daarop valt voorlopig tegen. Ik weet ook niet of dit het medium voor de archivaris is. Persoonlijk ben ik er ook niet zo voor om alles maar met iedereen te delen. Er moet nog iets van je privacy overblijven en ik gun mij er bovendien de tijd niet voor.

Voor Erfgoedcentrum DiEP zie ik wel mogelijkheden met LinkedIn: je kan er snel een vriendenkring mee opbouwen en het is bovendien een middel om informatie gericht aan die vrienden over te brengen. Je zou daarbij kunnen denken aan activiteiten of veranderingen in de dienstverlening. Daarnaast kunnen je vrienden informatie aan de organisatie kwijt. Aangezien een aantal van dit soort media dicht bij elkaar ligt, moet je mijns inziens wel keuzes maken. Alle middelen inzetten, vereist wel heel veel tijd en menskracht. Ik weet ook niet of andere archiefinstellingen al op LinkedIn of Facebook actief zijn en zo ja wat hun ervaringen zijn. Ik ben reuze benieuwd.

En dit is vaak het resultaat: je voelt je een cookies monster